پایان یک افسانه؛ وداع مسی از تیم ملی آرژانتین!

به گزارش خبر حرفه ای از ایرنا؛ بدون شک لیونل مسی، فوق‌ستاره فوتبال جهان، یکی از بهترین بازیکنان تاریخ محسوب می‌شود، بازیکنی که بخش مهمی از دوران پرافتخار خود را با پیراهن تیم ملی آرژانتین سپری کرد و سرانجام توانست به بزرگ‌ترین افتخار ممکن در فوتبال ملی دست پیدا کند.

مسی در سال ۲۰۲۲ همراه با تیم ملی آرژانتین قهرمان جام جهانی شد و چهار سال بعد نیز در ۳۹ سالگی، این تیم را تا فینال جام جهانی ۲۰۲۶ هدایت کرد، هرچند آرژانتین در دیدار پایانی مقابل اسپانیا شکست خورد و از رسیدن به قهرمانی بازماند. او در جام‌جهانی ۲۰۱۶ نیز همراه با آرژانتین نایب قهرمان شد. مسی همراه با تیم ملی کشورش، دو مرتبه فاتح کوپا آمریکا نیز شد.

حالا مسی با انتشار پیامی در صفحه شخصی خود در اینستاگرام، به بیش از دو دهه حضور در تیم ملی آرژانتین پایان داد تا یکی از بزرگ‌ترین فصل‌های تاریخ فوتبال ملی این کشور به پایان برسد.

مسی در این پیام نوشت:
بعد از این همه مدت که از فینال گذشته و بعد از کلی فکر کردن، می‌خواهم به همه اعلام کنم که از تیم ملی خداحافظی می‌کنم.

این تصمیمی بود که تا اعماق وجودم دردناک بود و هنوز هم دردناک است، اما می‌دانم که زمان مناسبی است.

قسم می‌خورم که همیشه تمام تلاشم را کردم، نه فقط در چند سال گذشته که همه چیز را بردیم، بلکه قبل از آن هم. من همیشه برای این پیراهن جنگیدم و همه چیزم را دادم تا شما را شاد کنم و از طریق فوتبال به آرژانتینی بودنتان افتخار کنید.

زمان زیادی باقی نمانده و فصل‌ها در حال بسته شدن هستند و این یکی از چیزهایی است که عمیقا مرا آزار می‌دهد. من عاشق، عاشق و همیشه عاشق حضور در تیم ملی خواهم بود.

من هر آنچه را که داشته‌ام داده‌ام، چیز بیشتری برای دادن ندارم و علاوه بر این، بازیکنان جوان فوق‌العاده‌ای پشت سر من هستند که لیاقت حضور در آنجا را دارند.

از همه عشق و حمایت شما در این ۲۰ سال متشکرم. خیلی دلم برای شنیدن صدای شما از درون تنگ خواهد شد.

حالا من هم یکی از شما خواهم بود و از کنار زمین (چه در زمان‌های خوب و چه در زمان‌های بد، و حتی بیشتر) شما را تشویق و حمایت می‌کنم.

از خانواده‌ام به خاطر همیشه بودن در کنارم، به خاطر همراهی‌ام در این سفر زیبا اما دشوار، متشکرم.

از تک تک مربیان، هم‌تیمی‌ها و مدیرانی که افتخار همکاری با آنها را داشتم، متشکرم.خاطرات و لحظات فراموش‌نشدنی را با خود می‌برم.

با آرامش و افتخار از اینکه به شما، به همراه هم‌تیمی‌هایم، لحظاتی رویایی هدیه داده‌ام، اینجا را ترک می‌کنم. تجربه کردن این لحظات با همه شما باورنکردنی بود.

دوستتان دارم!

خدایا، از تو ممنونم که مرا آرژانتینی کردی.

زنده باد آرژانتین!

این کلمات را در ۲۱ جولای، دو روز پس از فینال نوشتم. امروز، پس از اتفاقی که برای پدرم افتاد، حتی بیشتر از قبل متقاعد شده‌ام.