روایتی از یک وعده توخالی در روز خبرنگار
خبر حرفهای/چندی پیش به مناسبت روز خبرنگار، مدیریت مجموعه تفریحی توچال در اقدامی که در وهله اول جالب و شایسته قدردانی به نظر میرسید، اعلام کرد که استفاده از امکانات این مجموعه برای خبرنگاران با...
خبر حرفهای/چندی پیش به مناسبت روز خبرنگار، مدیریت مجموعه تفریحی توچال در اقدامی که در وهله اول جالب و شایسته قدردانی به نظر میرسید، اعلام کرد که استفاده از امکانات این مجموعه برای خبرنگاران با ارائه کارت شناسایی رایگان است. این اطلاعرسانی هرچند بسیار دیر انجام شد، اما مشکل اصلی در نحوه اجرای آن بود؛ جایی که ناهماهنگی و رفتار دوگانه کارکنان، شیرینی این اقدام را به کام مخاطبانش تلخ کرد.
ماجرا از این قرار بود که به عنوان یک خبرنگارِ علاقهمند به کوهپیمایی، مسیر صعود را در پیش گرفتم و در ایستگاه ۷ متوجه این طرح شدم. کارمند گیشه ایستگاه ۷ بدون هیچ پرسش اضافه و با رویی گشاده، کارت خبرنگاری را پذیرفت و اجازه استفاده رایگان از تلهکابین را صادر کرد. اما داستان در ایستگاه ۵ به کلی تغییر کرد.
کارمند گیشه ایستگاه ۵ نهتنها از این طرح توجیه نبود، بلکه پس از تماسهای متعدد با مراجع مربوطه، با لحنی نامناسب صراحتاً اعلام کرد که باید بلیط رایگان را حتماً پیش از صعود و از ایستگاه اول تهیه میکردم! استدلال من مبنی بر اینکه «مجموعه اعلام کرده این خدمات در این تاریخ رایگان است و فرقی نمیکند بلیط در ایستگاه اول صادر شود یا پنجم»، هیچ اثری بر موضع وی نداشت. جالبتر اینکه وقتی اشاره کردم همکارشان در ایستگاه ۷ بدون هیچ مشکلی خدمات را ارائه داده، با پاسخی عجیب روبرو شدم: «کارمند ایستگاه ۷ اشتباه کرده است!»
در نهایت، در روزی که قرار بود روز «تکریم» خبرنگار باشد، با رفتاری نامناسب و غیرحرفهای روبرو شدیم. با این حال، موضوع را از دو مجرای قانونی پیگیری کردم:
۱. ابتدا با تهیه بلیط به نرخ مصوب از ایستگاه ۵ به ۱ برگشتم و موضوع را با سرشیفت گیشه بلیط در میان گذاشتم. وی با سعهصدر حق را به من داد و قول پیگیری داد.
۲. روز بعد، در تماس تلفنی با مسئول پاسخگویی مجموعه (که بانویی محترم بودند)، بار دیگر ماجرا را شرح دادم. وی نیز ضمن تایید صحت گلایه من، اطمینان دادند که موضوع را شخصاً پیگیری کرده و نتیجه را حتماً به اطلاع بنده خواهند رساند.
اکنون بیش از سه هفته از آن تاریخ میگذرد؛ نه تماسی گرفته شده، نه نتیجهای اعلام شده و نه مشخص است که آیا اصلاً پیگیری صورت گرفته است یا خیر.
آنچه در این میان بیش از هزینه یک بلیط اهمیت دارد، بحث «تکریم حرفهای» است. وقتی یک مجموعه بزرگ تفریحی و ورزشی تصمیمی مدیریتی را رسانهای میکند، انتظار میرود بدنه اجرایی خود را نیز توجیه کند تا یک اقدام مثبت، به تجربهای ناخوشایند از رفتارهای سلیقهای و ناهماهنگ تبدیل نشود. امیدواریم مدیریت مجموعه توچال، پاسخگویی به این دست گلایهها را نیز در دستور کار خود قرار دهد.
نویسنده: محمد پناهی فرد


بدون نظر! اولین نفر باشید