پاسخ استراتژیک ایران به جنگ تمام‌عیار زیرساخت‌ها

خبر حرفه ای/به گفته یک کارشناس صنعتی جنگ فعلی به یک جنگ زیرساختی تمام‌عیار بدل شده و در چنین شرایطی، تقویت تاب‌آوری اقتصادی، توسعه زنجیره‌های داخلی تولید و حفاظت از زیرساخت‌های حیاتی، بیش از هر زمان دیگری اهمیت پیدا می‌کند؛ موضوعی که در چارچوب راهبرد «اقتصاد مقاومتی» قابل تحلیل است و به‌عنوان نمونه‌ای از «تقارن راهبردی» یا «بازدارندگی زیرساختی» محاسبه می‌شود.

به گزارش خبر حرفه ای از ایسنا رضا موسایی – کارشناس حوزه صنایع و معادن ، درباره پاسخ به حمله اول به فولاد ایران گفت: در پی حملات قبلی به تأسیسات فولاد ایران از جمله فولاد مبارکه اصفهان و فولاد خوزستان، جمهوری اسلامی ایران اقدام به پاسخ تلافی‌جویانه کرد که اکنون به‌عنوان نمونه‌ای از «تقارن راهبردی» یا «بازدارندگی زیرساختی» در تحلیل‌های منطقه‌ای بررسی می‌شود.

وی افزود: بر اساس گزارش S&P Global، ایران حملات متقابل خود را به تأسیسات آلومینیوم در کشورهای حوزه خلیج فارس—از جمله Emirates Global Aluminium در امارات و Aluminium Bahrain (Alba) در بحرین، هدایت کرد و این تاسیسات جزو بزرگ‌ترین تولیدکنندگان آلومینیوم جهان هستند و نقش کلیدی در زنجیره تامین فلزات پایه و صادرات منطقه دارند.

این کارشناس اقتصادی درباره اهمیت این پاسخ گفت: اقدام ایران دو جنبه دارد؛ یکی اقتصادی است که براساس آن منطقه خلیج فارس سهم حدود ۸ تا ۹ درصدی در تولید جهانی آلومینیوم دارد و آسیب به این کارخانه‌ها باعث افزایش قیمت فلزات و اختلال در زنجیره تأمین جهانی شده و مورد دوم راهبردی است که طبق آن حملات ایران نشان‌دهنده الگوی بازدارندگی متقابل است؛ جایی که زیرساخت‌های صنعتی طرف مقابل هدف گرفته می‌شوند تا هزینه اقتصادی حمله اولیه افزایش یابد.

پیام ایران چه بود؟

موسایی گفت: پیام این واکنش فراتر از منطقه است. اختلال در صادرات آلومینیوم و محدودیت مسیرهای کلیدی حمل‌ونقل مانند تنگه هرمز می‌تواند بازار جهانی فلزات و صنایع پایین‌دستی را تحت تأثیر قرار دهد و به افزایش هزینه‌های تولید در سطح بین‌المللی منتج شود.

وی در پایان گفت: در مجموع، این اقدام ایران نشان می‌دهد که پاسخ به حملات زیرساختی، دیگر محدود به واکنش نظامی سنتی نیست و به جنگ اقتصادی و صنعتی کشیده شده است، جایی که صنایع کلیدی مانند فولاد و آلومینیوم به اهداف مستقیم تقابل تبدیل می‌شوند.